ἐπίτριπτος

A. accursed, damned, τοὐπίτριπτον κίναδος the damned fox, S. Aj. 103 (= τὸ ἐξῶλες θηρίον, Sch.), cf.And. 1.99 ; ἐ. ψωμοκόλακες Sannyr. 10 ; οὑπίτριπτος the rogue, Ar. Pl. 275, Alex. 105, cf. Ar. Pl. 619 ; ὦπίτριπτε Ar. Ach. 557 ; rascally, ῥήτορες Luc. Tim. 37 : Sup., Com.Adesp. 1348.

2. ἡ νῦν ἐ. καὶ κατεαγυῖα μουσική the disreputable and effeminate music of to-day, S.E. M. 6.14. (For this sense of a participial formation, cf. οὐλόμενος and ὀνήμενος.)