ἐπιτρεπτέον

A. one must commit, permit, c. dat., X. Hier. 8.9, Pl. Smp. 213e ; τινὶ περί τινος Men. Epit. 2 ; τινί c.inf., Jul. Or. 2.85d : also pl., ἐκείνοισι..οὐκ ἐπιτρεπτέα ἐστί Hdt. 9.58.