ἐπιτευκτικός
ή, όν, Adv., τό
A.
able to attain or achieve, ἕξις ἐ. τῶν βελτίστων Arist. MM 1199a8, cf. Phld. Vit. p.24J. ; σύνεσις ἐ. τοῦ μετρίου D.H. Pomp. 5, cf. Arr. Epict. 3.12.5. Adv. ‐κῶς Phld. Rh. 1.74S.
2.
abs., successful, effective, φάρμακον Paul.Aeg. 3.78 ; ζῆλος Plb. 10.22.7.
b.
Subst. ‐κόν,τό, spell, charm for securing success, PMag.Leid.W. 8.28 (pl.).
II.
advantageous, favourable, χώρα Plb. 2.29.3 (Sup.).