ἐπιτέρπομαι

A. rejoice or delight in, ἄλλος ἄλλοισιν ἀνὴρ ἐπιτέρπεται ἔργοις Od. 14.228, cf. Hes. Th. 158 ; ἵπποις Pi. O. 5.22 ; ἀγαθοῖς Thgn. 1218 ; ἐπιτέρπεσθαι θυμόν h.Ap. 204 ; Δήλῳ ἐ. ἦτορ ib. 146 : c. inf., AP 9.766 (Agath.).