ἐπιτελής
ές, Adv.
A.
brought to an end, completed, accomplished, ποιεῖν τι ἐπιτελές, = ἐπιτελεῖν, Hdt. 1.117, 3.141, Hp. Jusj., etc. ; ἐπιτελῆ ποιῆσαι ἐντολάν τινος Test.Epict. 1.18 ; ἐ. ἐγίνετό τι Hdt. 1.124, Th. 1.141 ; εὐχαὶ ἐ. γενόμεναι Pl. Lg. 931e, cf. SIG 581.5 (ii B.C.) ; κρίσιν λαμβάνει ὁ πόλεμος ἐπιτελῆ D.H. 10.46 ; of persons, adult, Hsch. Ion. Adv. ‐έως at last, Aret. SA 2.8.
II.
Act., effective, Ant.Lib. 19.3.
III.
subject to taxation, ἔλαιον ἐ. τελῶν Milet. 3.149.19 (ii B.C.).