ἐπιτάρροθος
ὁ
A.
helper, defender, in Hom. always of the gods that help in fight, τινί Il. 11.366, Od. 24.182 ; μάχης ἐ. in fight, Il. 17.339 ; Δαναοῖσι μάχης ἐπιτάρροθοι 12.180 ; γράμμα δίκης ἐπιτάρροθον Maiist. 59 : as fem., τοίη οἱ ἐγὼν ἐπιτάρροθος ἦα Il. 5.808, cf. 828 ; Δίκα..καλῶν ἐ. ἔργων Terp. 6.
2.
master, lord, Τεγέης Orac. ap. Hdt. 1.67 ; cf. τάρροθος.