ἐπιταράσσω

A. trouble or disquiet yet more, Hdt. 2.139 ; ἡ κοιλίη ἐπεταράχθη Hp. Epid. 1.15 ; πάθει τοὺς λογισμοὺς ἐπιταραττόμενος Plu. 2.788e ; ᾄδων ἐ. τὰς οἰμωγάς Luc. DMort. 2.1:—Pass., to be disarranged, Sor. 1.38.