ἐπίσχω

A. hold or direct towards, ἐπίσχειν ὠκέας ἵππους Il. 17.465; νῶϊν against us, Hes. Sc. 350 ; [σελάννα] φάος ἐπίσχει θάλασσαν ἐπ’ ἀλμύραν Sapph. Supp. 25.9.

II. restrain, keep in check, ἔπισχε μένος Hes. Sc. 446; τόδε γε [τὸ δέος] οὐδὲν ἐπίσχει Th. 3.45, cf. Pl. Lg. 932e, Phlb. 45d; τὸ ἐπίσχον obstruction, Arist. Cael. 311a9: c. gen., ἐπίσχετε θυμὸν ἐνιπῆς καὶ χειρῶν Od. 20.266 ; τινὰ τοῦ θράσους Pl. Hp.Ma. 298a:—Med., ἐπισχόμεναι ἑανῶν πτύχας girding up, h.Cer. 176 ; ἐπίσχετ’ ὀργῇ χεῖρας Euphro 8.3 (dub.):—Pass., to be stopped, ἐπίσχεται τὸ τῆς κοιλίας Thphr. Sud. 20.

III. intr., leave off, stop, wait, ἔπισχε hold! E. El. 758.

2. c. gen., cease from, τοῦ γράφειν Pl. Phdr. 257c, cf. Prm. 152b.