ἐπισφαλής

A. prone to fall, unstable, precarious, τὰ μεγάλα πάντα ἐπισφαλῆ Pl. R. 497d ; ‐εστέρα δύναμις D. 2.15, cf. Arist. EN 1155a10 ; ἐπισφαλές [ἐστι] Id. Pol. 1264b6 ; ἐ. φύσει βίος Men. Epit. 126.

II. (σφάλλω) making to fall, misleading, εἰς βλάβην Plu. 2.653d, etc.

2. dangerous, νόσημα Hp. VM 9 ; νόσοι Ph. 2.413 ; καιροί Plb. 1.66.12 : Sup. ‐εστάτη, χώρα Id. 2.29.2 ; τοῦ ἀγχιβαθοῦς τῶν ἑλῶν (πωμαίοις ‐σφαλοῦς ἐσομένου Hdn. 7.2.5 ; ἐπισφαλές [ἐστι] παρακοῦσαι Epicur. Fr. 200. Adv. ‐λῶς, ἔχειν, διακεῖσθαι, to be in danger, Plb. 6.25.4, Plu. Sol. 13 ; ἐ. βεβηκώς LXX Wi. 4.4 : Sup. ‐έστατα, περᾶσαι Plu. Cat.Mi. 15.

3. dubious, Adv. Comp. ‐έστερον Aristeas314.