ἐπιρρώομαι
A.
apply one's strength to a thing, work lustily at it, c. dat., [μύλαις] δώδεκα πᾶσαι ἐπερρώοντο γυναῖκες worked with might and main at the mill, Od. 20.107; ἐπερρώοντ’ ἐλάτῃσι A.R. 2.661.
2.
. move nimbly, ποσσὶν ἐπερρώσαντο Hes. Th. 8, cf. A.R. 1.385 (tm.): c. acc. cogn., ἐπίρρωσαι δὲ χορείην urge the rapid dance, AP 9.403 (Maec.).
3.
. follow rapidly, ἐπερρώοντο τιθήνῃ Coluth. 101.
II.
. flow or stream upon (one's head), χαῖται ἐπερρώσαντο ἄνακτος κρατὸς ἀπ’ ἀθανάτοιο his locks flowed waving from his head, Il. 1.529; πλοχμοὶ . . ἐπερρώοντο κιόντι A.R. 2.677.