ἐπίπονος

A. painful, οὖρα f.l. for πέπονα in Hp. Prorrh. 59 (ap.Gal.); θάνατοι Phld. Ir. p.30 W.; ἐπιθυμία Epicur. Fr. 457; toilsome, laborious, λατρεία S. Tr. 829 (lyr.); ἀσχολία, ἄσκησις, φυλακή, Th. 1.70, 2.39, 8.11; γῆρας wearisome, Pl. R. 329d (but in good sense, ἔργα ἐξειργασμένοι καλὰ καὶ ἐ. Id. Lg. 801e, cf. X. Cyr. 8.1.29 (Sup.)); βίος ib.2.3.11; μαθήσεις καὶ μελέται Id. Cyn. 12.15; ἁμέρα day of sorrow, S. Tr. 654 (lyr.): Comp. πρᾶξις ‐ωτέρα καὶ ἐπικινδυνοτέρα X. An. 1.3.19; ‐ώτερον ἔργον οὐκ εἴληφ’ ἐγώ Alex. 195; οὐδὲν διαβολῆς ἐστιν ‐ώτερον Men. 576: Sup. παιδεία ‐ωτάτη Pl. R. 450c; τὸ ἐπίπονον toil, X. Cyn.l.c.; τὰ ἐ. Arist. EN 1116a14; ἐπίπονόν [ἐστι] τὴν δύσκλειαν ἀφανίσαι 'tis a hard task to . . , Th. 3.58.

2. . of persons, laborious, patient of toil, Ar. Ra. 1370 (lyr.), Pl. Phdr. 229d; also, sensitive to fatigue, easily exhausted, Thphr. Sens. 11.

3. . of omens, portending suffering, X. An. 6.1.23.

II. . Adv. ‐νως with suffering, Hp. Epid. 1.1; with difficulty, εὑρίσκεσθαι Th. 1.22; ζῆν (opp. τρυφᾶν) Arist. Pol. 1265a34; ἐ. καὶ καλῶς τινα θεραπεύειν Isoc. 19.11; βιώσεται X. Mem. 1.7.2, etc.: Comp. ‐ώτερον, διακονεῖν Arched. 3.8: Sup. ‐ώτατα, ζῆν X. Cyr. 7.5.67.