ἐπικατηγορέω

A. predicate of a thing besides, τί τινος S.E. M. 9.334; attribute to . ., τί τινι Plu. 2.1113b; ἐπικλήσει τὸ σχῆμα ἐπικατηγορούσῃ D.H. 1.66 (L.Dind. for ἐπικατηγορήσει):—Pass., to be added to the predicate, Arist. APr. 49a25; to be predicated of, c. dat., τῷ αὐτῷ ἀριθμῷ ποικίλα Iamb. in Nic. p.34P.