ἀλείτης

ου, ὁ
A. sinner, of Paris and suitors of Penclope, Il. 3.28, Od. 20.121:—ἀλείτης τινός sinner against one, A.R. 1.1338:—fem. ἀλεῖτις Hdn.Gr.2.67; cf. ἀλιταίνω, ἀλοιτός.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἀλειτεία Dictionary ἀλειτουργησία →
An open-access project