ἐπιβρέμω

A. make to roar, τὸ δ’ (sc. πῦρ)ἐπιβρέμει ἲς ἀνέμοιο Il. 17.739:—Med., roar, χείλεσιν δεινὸν ἐ. χελιδών (comicé) Ar. Ra. 680 (lyr.), cf.Opp. C. 4.171.

II. . roar out, [ἐπ’] εὐάσμασι τοιάδ’ ἐπιβρέμει E. Ba. 151: abs., ring, οὔασιν ἠχή Musae. 193; στεροπῇσιν Q.S. 14.458.