ἀλάομαι

A. v.l. ἀπαλήσατο): Ep. aor. ἀλήθην Od. 14.120, 362, Dor. part. ἀλαθείς A. Supp. 870: pf. ἀλάλημαι (q.v.): (ἄλη) :—wander, roam, οἷά τε ληιστῆρες..τοί τ’ ἀλόωνται ψυχὰς παρθέμενοι Od. 3.73; ὅδε τις δύστηνος ἀλώμενος ἐνθάδ’ ἱκάνει 6.206; μὴ πάθωμέν τι ἀλώμενοι Hdt. 4.97; αἰσχρῶς ἀλῶμαι A. Eu. 98; ἄσιτος νηλίπους τ’ ἀ. S. OC 349: esp. to be outcast, banished, ib.444, Th. 2.102, Lys. 6.30, D. 19.310; ἐκσέθεν by thee, S. OC 1363: —freq. with Preps., ἀνὰ στρατὸν οἶοι ἀλᾶσθε Il. 10.141; κὰπ πεδίον..οἶος ἀλᾶτο 6.201; πολλὰ βροτῶν ἐπὶ ἄστἐ ἀλώμενος Od. 15.492; γῆς ἐπ’ ἐσχάτοις ὅροις A. Pr. 666; ἐπὶ ξένης χώρας S. Tr. 300, cf. Isoc. 4.168; οὕτω νῦν..ἀλόω κατὰ πόντον Od. 5.377, cf. A. Supp. 870; νομάδεσσι γὰρ ἐν Σκύθαις ἀλᾶται Ar. Av. 942: c. acc. loci, ἀ. γῆν wander over the land, S. OC 1686; πορθμοὺς ἀ. μυρίους E. Hel. 532; οὔρεα Theoc. 13.66.

2. c. gen., wander away from, miss a thing, εὐφροσύνας ἀλᾶται Pi. O. 1.58; ψυχὴν ἀλᾶται τῆς πάροιθ’ εὐπραξίας E. Tr. 640.

II. metaph., wander in mind, be perplexed, S. Aj. 23.