ἐπαφητός

όν
A. capable of being touched; χερσὶ μὲν οὐδαμῶς ἐ., διανοίᾳ δὲ μόνῃ κρατητός Porph. Marc. 8.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἐπάφημα Dictionary ἐπαφίημι →
An open-access project