ἐπάρχω

A. rule over, χώρας πολλῆς X. Cyr. 4.6.2; τῶν ὁμόρων Isoc. 4.140; τῶν ἔξωθεν Pl. Criti. 116e; [νήσων] prob. in Thphr. HP 9.4.10; to be governor, commandant of a place, Hell.Oxy. 16.6: c. dat., Epigr. ap.Paus. 6.19.6: abs., ὁ ἐπάρχων, = ἔπαρχος, Hdn. 4.12.1; of consular authority, Plu. Sull. 8.

2. rule besides one's hereditary dominions, X. Cyr. 1.1.4.

II. Med., ἐπάρξασθαι δεπάεσσιν pour the first drops before a libation, freq. in Hom.:—οἰνοχόος μὲν ἐπαρξάσθω δεπάεσσιν, ὄφρα σπείσαντες κατακείομεν let him begin by pouring wine into the cups, Od. 18.418, cf. 7.183; κοῦροι . . κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο, νώμησαν δ’ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν Il. 1.471, al.

2. generally, serve, offer, νέκταρ τε καὶ ἀμβροσίην χερσὶν ἐπήρξατο h.Ap. 125; ἐπάρχεσθαι δὲ τοὺς χοροὺς [χορ] είας (dub.) τῷ Διονύσῳ IG 12(9).192.10 (Eretria, iv B.C.).

3. = ἀπάρχομαι, τῇ ἐπαρχῇ ἣν ἐπάρχονται οἱ δημόται ib. 22.1215.13.

4. begin, c. inf., PTeb. 27.34 (ii B.C.).