ἐπαρά

A. solemn curse, imprecation, θεοὶ δ’ ἐτέλειον ἐπαράς Il. 9.456, cf. ThebaisFr. 2.7; ἐπαρὴν ποιῆσαι SIG 38.30 (Teos); ἐπαρὰς ἐποιήσαντο ib.167.28 (Mylasa). [ἐπαρ‐ in Hom.]