ἀκώλυτος
ον, Adv.
A.
unhindered, Luc. Tim. 18; τύχη, of death, Epigr.Gr. 149.8 (Rhenea), etc. Adv. ‐τως Pl. Cra. 415d, Chrysipp.Stoic. 2.269, Str. 17.1.25, Act.Ap. 28.31, etc.; γλῶσσα ἀ. ῥέουσα Procop. Ep. 46; also ἀκωλυτί [Democr.] in Fabr.Bibl. 4.338.