ἐπακουός

όν
A. attentive to, c. gen., ἀγορῆς ἐπακουὸν ἐόντα Hes. Op. 29, cf. Call. Fr. 236; cf. ἐπηκοος.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἐπάκοος Dictionary ἐπάκουσις →
An open-access project