ἔπαινος

A. approval, praise, commendation, Simon. 4.3, Pi. Fr. 181; ἔ. ἔχειν πρός τινος Hdt. 1.96; πολλῷ ἐχρᾶτο τῷ ἐ. Id. 3.3: freq. in Trag. and Att., ἐπαίνου τυχεῖν ἔκτινος S. Ant. 665, etc.; κλεινὴ καὶ ἔπαινον ἔχουσα meriting praise, ib. 817; ἔπαινον ἐπαινεῖν Pl. La. 181b: pl., praises, S. OC 720, El. 976, X. Mem. 2.1.33; τιμαὶ . . καὶ ἔ. Pl. R. 516c, etc.

2. complimentary address, panegyric (but distd. fr. ἐγκώμιον, as the general from the particular, Arist. EE 1219b15, Rh. 1367b27); ἔ. ποιεῖσθαι περί τινος Pl. Phdr. 260c; λόγον εἰπεῖν ἔπαινον Ἔρωτος Id. Smp. 177d; συντιθεὶς λόγον ἔ. κατά τινος Id. Phdr. 260b; οἱ κατὰ Δημοσθένους ἔ. Aeschin. 3.50; εἴς τινα Pl. Lg. 947c; ὑπέρ τινος Plb. 1.1.1, D.S. 13.22, D.H. 10.57.