ἐξώλης

ες
A. utterly destroyed, ruined, ἐ. γίνεσθαι Hdt. 7.9.β/; ἐξώλεις καὶ προώλεις ποιεῖν τινας ἐν γῇ καὶ ἐν θαλάσσῃ D. 18.324, cf. 19.71; freq. in imprecations, ἐ. ἀπόλοιο Ar. Pax 1072, Men. Sam. 152; ἐξώλη αὐτὸν εἶναι καὶ γένος Lexap.And. 1.98, cf.126; ἐξώλη γίνεσθαι καὶ αὐτὸν καὶ τοὺς ἐκείνου πάντας SIG 167.15 (Mylasa, iv B. C.); ἐ. ἀπολοίμην καὶ προώλης D. 19.172.
II. metaph., of persons, pernicious, abominable, Αἰγύπτου γένος A. Supp. 741; γέρων Eup. 45; οὐδὲν πέφυκε ζῷον ‐έστερον Ar. Pl. 443, cf. Ec. 1053, 1070, D. 58.63, Antiph. 159.12, etc.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project