ἐξαμαρτάνω

A. ‐ήσω Hp. Acut. (Sp.)13):—miss the mark, fail, c. part., ἐ. παίοντες X. Cyr. 2.1.16: abs., miss one's aim, S. Ph. 95; opp. κατορθοῦν, Isoc. 7.72.

2. err, do wrong, abs., A. Pr. 1039, etc.; τοῖς πᾶσι κοινόν ἐστι τοὐξ. S. Ant. 1024, cf. Men. 15.1D.; opp. εὖ ποιεῖν, Lys. 25.16; ἔς τινα Hdt. 1.108, Lys. 12.20; εἰς τοὺς οἰκέτας Isoc. 2.5; εἰς θεούς A. Pr. 945; περί τινα Isoc. 4.110,9.24; ἔν τινι in a thing, Pl. R. 336e; περὶ τὰ μέγιστα X. An. 5.7.33: c. part., ἐ. διατρίβων Id. Cyr. 3.3.56: c. acc. cogn., ἐ. τι commit a fault, Hdt. 3.145, S. Ph. 1012, etc.

II. Pass., to be mismanaged, to be a failure, ἡ ἐξαμαρτανομένη πρᾶξις Pl. Prt. 357d; ἐξημαρτήθη τὰ νοσήματα X. Eq. 4.2; πολιτεῖαι ἐξημαρτημέναι Arist. Pol. 1289b9.

III. trans., cause to sin, LXX 3 Ki. 15.26,al.