ἐξαιφνίδιος

ον, α, ον
A. sudden, αὔξη Pl. l.c.; μεταβολή Gal. l.c.; ἐπιδρομαὶ τῆς τύχης Hierocl.p.60A.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἐξαίφνης Dictionary ἐξαιχμαλωτεύω →
An open-access project