ἀκρότητος

ον
A. not beaten down, Hld. 9.8.
II. not struck together or in unison, μέλη πάραυλα κἀκρότητα κύμβαλα Trag.Adesp. 93 = Com.Adesp. 1254, cf. Phot. s.v. οὐκ ἀποψάλακτος.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἀκρότης Dictionary ἀκροτομέω →
An open-access project