ἐντίκτω

A. bear or produce in, δόμοις τοῖσδ’ ἄρσεν’ ἐντίκτω κόρον E. Andr. 24; ᾠὰ ἐ. ἐς τὴν ἰλύν drop eggs into the mud, Hdt. 2.93: abs., bear children in a place, Th. 3.104; ἐντίκτουσιν ἐνταῦθα Arist. HA 552b29; ἐν τῇ τῶν ἐλαττόνων ὀρνίθων νεοττια ἐ., of the cuckoo, ib.563b31.

2. create or cause in, τὸ κακοῦργον . . ἐντίκτει Κύπρις ἐν ταῖς σοφαῖσιν E. Hipp. 642; ἐ. ἔρωτας, ἔχθρας ὄγκον, φθόνους, ἀνελευθερίαν, εὐχέρειαν τοῖς νέοις πονηρίας, σωφροσύνην, Pl. Lg. 870a, 843b, 870c, Phdr. 256e, R. 392a, 410a; τοῖς νέοις ζῆλον Plb. 12.26c.4; ἐντέξῃ is dub. in Ar. Lys. 553.

II. pf. part. ἐντετοκώς, intr., inborn, innate, νόσον . . ἐν τῇ πόλει ἐντετοκυῖαν Id. V. 651.