ἐντήκω

A. pour in while molten, μόλιβδον D.S. 2.8; ἐ. μόλιβδον [τῇ κεφαλῇ] Plu. CG 17: metaph., ἐ. τέτανον τερπνόν v. l. in Ar. Lys. 553.

II. Pass., with pf. Act. ἐντέτηκα, to be dissolved in, ὕδατι Aët. 9.42.

2. to be cast, ἀνδριάντα χαλκῷ ἐντετηκότα D.Chr. 64.4: but usu.,

3. metaph., of feelings, sink deep in, μῖσος ἐντέτηκέ μοι S. El. 1311, cf. Pl. Mx. 245d; τὸ δέος ἐντετηκὸς ταῖς ψυχαῖς D.H. 6.72; ἐν ταῖς ψυχαῖς ἐντέτηκεν ἡ δεισιδαιμονία D.S. 1.83; ἐντήκεται γὰρ πλευμόνων ὅσοις ἔνι ψυχή (sc. Κύπρις) sinks in . . as the breath of life, S. Fr. 941.7.

4. of persons, οὐδ’ ἂν εἰ κάρτ’ ἐντακείη τῷ φιλεῖν should be absorbed by love, Id. Tr. 463; θρήνοισιν ἐντακεῖσα Lyc. 498.