ἐναποτίθεμαι

A. lay aside or store up in, Id. Nat.Fac. 3.12; ἐναποθέσθαι τὰ ξίφη εἰς τοὺς κολεούς D.C. 73.10; τὸ γεγονὸς τῇ διανοίᾳ Ph. 2.42; deposit, Gal. Nat. Fac. 3.7; κηλῖδας τῇ ψυχῇ Jul. Or. 1.15d; include, τι τοῖς γράμμασι Procop.Gaz.p.169B.; but ἐναποτίθεσθαι τὴν ὀργὴν εἴς τι vent one's anger upon . ., D.S. 26.16; produce in, ψῦξιν τῷ σπλάγχνψ Alex.Trall. 10:—Pass., Phld. Herc. 862.14.