ἐναντιοποιολογικός

ή, όν, ἡ
A. of or for making contradictions, ‐κή (sc. τέχνη), ἡ, Pl. Sph. 268c.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἐναντιοπετής Dictionary ἐναντιοπραγέω →
An open-access project