ἐνάλλομαι
A.
‐αλοῦμαι Plu. 2.<*>087b: aor. 1 ‐ηλάμην S. OT 263, etc.: aor. 2 ‐ηλόμην (v. infr.):—leap in or on, ὡς ἄγαν βαρὺς ποδοῖν ἐνήλου . . γένει A. Pers. 516, cf. X. HG 2.4.16, D. 54.8; τινὶ τῷ σκέλει Philem. 1.5 D.; εἰς τὸ κείνου κρᾶτ’ ἐνήλαθ’ ἡ τύχη S. OT 263; εἰς τὸν ποταμόν Wilcken Chr. 11 A 42; εἰς τὸν ἀσκόν Corn. ND 30; εἰς τὴν γαστέρα Plu. Luc. 11.
2.
rush at or against, πύλαις ἐνήλατο S. OT 1261, cf. Ar. Ra. 39.
3.
abs., jump about, dance, Id. V. 1305.