ἐμφύω

A. implant, θεὸς δέ μοι ἐν φο|εσὶν οιμας παντοίας ἐνέφυσεν planted them in my soul, Od. 22.348; ἐμφῦσαι ἔρωτά τινι X. Mem. 1.4.7; νόον τινί Eleg. ap. Ath. 7.337f, cf. Ph. 1.631,al.
II. Pass., with pf. ἐμπέφυκα and aor. 2 ἐνέφυν: pf. subj. ἐμπεφύῃ Thgn. 396:
1. grow in or on, τινί, ὅθι τε τρίχες ἱππων κρανίῳ ἐμπεφύασι (Ep. for ἐμπεφύκασι) Il. 8.84; τὰ ἐμφυόμενα Hp. Aër. 5; ἐμφύεσθαι ἐν [νήσῳ] Hdt. 2.156: hence of qualities, φθόνος ἀρχῆθεν ἐμφύεται ἀνθρώπῳ is implanted in him, Id. 3.80; ᾧ (sc. μάντει)τἀληθὲς ἐμπέφυκεν S. OT 299; τὸ πιστὸν ἐμφῦναι φρενί Id. OC 1488; πάντ’ ἐμπέφυκε τῷ γήρᾳ κακά Id. Fr. 949; τὸ μῶρον γυναιξὶν ἐμπέφυκε E. Hipp. 967; οὐδεὶς Χαρακτὴρ ἐμπέφυκε σώματι is set by nature on the body, Id. Med. 519; κακία τῇ πόλει ἐμφύεται X. Mem. 3.5.17, etc.: the pf. part. abs., innate, νόσημα πόλεως ἐ. Pl. Lg. 736a, cf. 863b.
2. to be rooted in, cling closely, ὣς ἔχετ’ ἐμπεφυυῖα (Ep. part.) she hung on clinging, Il. 1.513; ἔν τ’ ἄρα οἱ φῦ Χειρί clung fast to his hand, clasped his hand tight, as a warm greeting, 6.253, etc.; ἔφυν ἐν Χερσί Od. 10.397; ἐν Χείρεσσι φύοντο 24.410; so χεῖρες . . ἐμπεφυκυῖαι ἦσαν τοῖσι ἐπισπαστῆρσι stuck fast to the handles, Hdt. 6.91; ἐμφύντε τῷ φύσαντι S. OC 1113, cf.E. Ion 891 (anap.); ὀδὰξ ἐν Χείλεσι φύντες biting the lips hard, in suppressed anger, Od. 1.381, 18.410, 20.268 (so ἐμφῦσαι ὀδόντας to fix the teeth in, Ael. NA 14.8); ἀμὺξ ἐμφῦναι Nic. Th. 131: c. gen., D.H. 11.31 (s.v.l.): abs., ἐμφύς Hdt. 3.109; ἐμφὺς ὡς βδέλλα Theoc. 2.56; ἐμπεφυκὼς πόνος fixed pain, Archig. ap. Gal. 8.110.
3. metaph., cling to, ταῖς ἐλπίσι καὶ ταῖς παρασκευαῖς Plu. 2.342c; τοῖς ἠθικοῖς καὶ πολιτικοῖς δόγμασι Id. Cat.Mi. 4; τοῖς πολεμίοις Id. Nic. 14; τὴν πόλιν ἀφέντας ‐φῦναι ταῖς ναυσίν Id. Them. 9.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project