ἐμφαγεῖν

A. eat, Eub. 89, J. AJ 9.4.5, Plu. Tim. 12, Ael. NA 5.29, Luc. Nigr. 22; esp. in X., eat hastily, 'snatch a bite', ἐμφαγόντες ὅ τι δύναιντο HG 4.5.8; ἐκέλευον αὐτοὺς ἐμφαγόντας πορεύεσθαι An. 4.2.1, cf. Cyr. 7. 1.1, 8.1.44.

II. eat in or upon, Χρυσὸς κοῖλος ἡμῖν ἐμφαγεῖν Luc. Nav. 20.