ἐμπορία

A. commerce (acc. to Arist. Pol. 1258b22, of three kinds, ναυκληρία, φορτηγία, παράστασις (qq. vv.)), mostly used of commerce or trade by sea (cf. ἔμπορος 111), Hes. Op. 646, Thgn. 1166, Simon. 127, etc.; ἐμπορίαν ποιεῖσθαι Isoc. 2.1; ἐμπορίας οὐκ οὔσης Th. 1.2; ἐὰν κατὰ θάλατταν ἡ ἐ. γένηται Pl. R. 371a; κατ’ ἐμπορίην, Att. ‐ίαν, for trade-purposes, Hdt. 3.139, Simon. l. c., Isoc. 17.4, etc.; ἐμπορίας ἕνεκα or ‐κεν, Th. 1.7, 6.2; πρὸς ἐμπορίαν Ar. Av. 718: pl., τὰς ἐ. τὰς κερδαλέως ib.594 (anap.); περὶ τὰς ἐ. διατρίβειν Arist. Pol. 1291a5, cf. D. 56.8.

2. a trade or business, AP 6.63.8 (Damoch.), Ev.Matt. 22.5.

3. errand, business, E. Hyps.Fr. 5.11 (anap.), Luc. Scyth. 4; journeying, πενία ἀζημίωτος ἐ. Secund. Sent. 10.

II. merchandise, X. Vect. 3.2, AP 7.500 (Asclep.); αὑτοῦ τὴν ἐ. ἔφασκεν εἶναι Lys. 32.25; ἐπὶ τῇ ἐμπορίᾳ ἢν ἦγεν ἐν τῇ . . νηΐ Test. ap. D. 35.23.