ἐμπολιτεύω

A. to be a citizen, hold civil rights in a place, Th. 4.106; ἐ. ἐκεῖ ib.103:—Pass., οἱ ἐμπολιτευθέντες Isoc. 5.5; τῇ πόλει καὶ τοῖς ἐμπολιτευομένοις Plb. 5.9.9.

2. metaph., ἀφροσύνη ἐνεπολίτευσε τῷ ἔθνει J. AJ 17.10.6; τὰς ‐ομένας ἡδονὰς ἐν Ῥώμῃ Philostr. VA 5.36: —Med., ἐ. τῷ βίῳ Jul. Or. 4.157b.

3. ἐμπολιτεύεσθαί τινι to talk politics with one, Cic. Att. 7.7.7 codd.

II. trans., introduce into a state, naturalize, ἐ. ἀκολασίαν οὐρανῷ Heraclit. All. 69.