ἐμποιητικός

ή, όν
A. productive of a thing in, ἄλλοις τῶν τοιούτων λόγων Arist. Metaph. 1025a4; πάθους S.E. M. 7.191; δασείας A.D. Pron. 78.11, cf. Andronic.Rhod.p.572 M., Antyll. ap. Orib. 6.7.1.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἐμποιητέον Dictionary ἐμποικίλλω →
An open-access project