ἔμπνοος

A. with the breath in one, alive, οὐκ ἀπέθανε, ἀλλ’ ἦν ἔμπνοος Hdt. 7.181; ἔτ’ ἔμπνους E. Ph. 1442; ἔμπνους ἔτι ἀρθείς Antipho 2.1.9; ἔτι ἔμπνουν ὄντα Th. 1.134; ἔ. ἐγένετο revived, Pl. Lg. 944a; μορφᾶς τύπος ἔμπνου, of a statue, Epigr.Gr. 860.3; of pictures, τὸ ἔ. Philostr. VA 2.20; also ἔ. νεκρός, of old age, Secund. Sent. 12; θάλαττα πλωτὴ καὶ οἷον ἔ., of a sea which is not a dead calm, Philostr. Im. 2.17.

II. ἔ. μοῦσα, of a flute, Sopat. 10.

2. blown upon, κόμη ὑπ. ἀνέμου ἔ. Philostr. Im. 1.23: metaph., inspired, σεμνολογία ἔ., ὥσπερ ἐκ τρίποδος Id. VS 1.25.10.