ἐμπήγνυμι
A.
fix or plant in, c. dat., μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξε Il. 5.40; ἐνέπαξαν ἕλκος ἑᾷ καρδίᾳ Pi. P. 2.91; ἐ. τι εἴς τι Hp. Art. 72, Arist. Pr. 889b1; ὀδόντα εἴς τινα AP 5.265 (Paul. Sil.), cf. 11.374 (Maced.):— Pass., with pf. and plpf. Act., to be fixed or stuck in, stick in, λόγχη τις ἐμπέπηγέ μοι δῑ ὀστέων Ar. Ach. 1226; ἔν τί σοι παγήσεται Id. V. 437: abs., Thphr. HP 1.8.3: metaph., ἐμπέπηγα τῷ διακονεῖν Diph. 43.25; ταῖς ἑαυτῶν περιουσίαις ἐμπηγνύμενοι Just. Nov. 98 Pr.
II.
congeal, freeze, Thphr. CP 5.12.2 (v.l. for ἐκ‐):—Pass., to be congealed, ib.1.22.7 (v.l. for ἐκ‐); freeze to death, Arist. HA 603a27.