ἔμπας
περ, Adv.
A.
ἔμπα S. Aj. 563): Ep. ἔμπης also in late Ion. prose, Aret. SA 2.8, SD 2.11: Dor. also ἔμπαν, Pi. P. 5.55, N. 6.4, 11.44; and ἔμπα (v. supr.), Id. N. 4.36, Call. Epigr. 14:—poet. Adv.
1.
= ὁμοίως, alike, Ζεὺς δ’ ἔ. πάντ’ ἰθύνει Il. 17.632; ἔ. ἐς γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἵκετ’ ἀϋτμή 14.174; ἔ. τὰ καὶ τὰ νέμων Pi. P. 5.55.
2.
in any case, νῦν δ’ ἔ. γὰρ κῆρες ἐφεστᾶσιν θανάτοιο, ἴομεν Il. 12.326; οὐκ ἐφάμην ῥιγωσέμεν ἔ. Od. 14.481; anyhow, as things are, σὺ δὲ χαῖρε καὶ ἔ. 5.205, cf. Il. 19.308, v.l. for αὕτως in Od. 16.143; ὄφρ’ ἔτι μᾶλλον Τρωσὶ μὲν εὐκτὰ γένηται ἐπικρατέουσί περ ἔ. though they are victorious as it is, Il. 14.98.
3.
in the same way, so, ἔ. μοι τοῖχοι . . φαίνοντ’ ὀφθαλμοῖς ὡς εἰ πυρὸς αἰθομένοιο Od. 19.37, cf. 18.354.
II.
= ὅμως, all the same, nevertheless, ἔ. δ’ οὐκ ἐδάμασσα Il. 5.191; πρῆξαι δ’ ἔ. οὔ τι δυνήσεαι 1.562, cf. Od. 19.302, 2.199; after ἀλλά, ἀλλὰ καί, ἀλλ’ ἔ. μιν ἐάσομεν 16.147, cf. Il. 8.33, Od. 4.100, al.; ἀλλὰ καὶ ἔ. αἰσχρόν but even so . ., Il. 2.297, cf. 19.422; ἐγὼ δ’ αἰσχύνομαι ἔ. Od. 18.12, cf. 15.214; following part. with περ,= καίπερ, Νέστορα δ’ οὐκ ἔλαθεν πίνοντά περ ἔ. Il. 14.1, cf. Od. 15.361, 18.165; rarely before the part., ἄλγεα δ’ ἔ. ἐν θυμῷ κατακεῖσθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ Il. 24.522. (Signff. 1 and 11 were distd. by Aristarch., cf. Sch.T Il. 14.1.)
III.
in later Poets sts. in a milder sense, at any rate, yet, A. Pr. 48, Eu. 229, S. Ant. 845, E. Cyc. 535 (lyr.); after δέ, Pi. P. 4.86; ἀλλ’ ἔμπας A. Pr. 189 (lyr.), E. Alc. 906 (lyr.); ἀλλ’ ἔμπαν Pi. N. 6.4, 11.44; ἔμπα, καἴπερ ἔχει . . ib.4.36, cf. S. Aj. 563: with a part., ib. 1338; δύστηνον ἔμπας, καίπερ ὄντα δυσμενῆ ib.122; also with Adj., ἀφωνήτῳ περ ἔμπας ἄχει Pi. P. 4.237.