ἐμπαλάσσομαι

A. to be entangled in, ἐν ἕρκεσι Hdt. 7.85; τῷ ἀγκίστρῳ, of fish, Ael. NA 15.1: abs., οἱ δὲ ἐμπαλας σόμενοι κατέρρεον entangled one with another, Th. 7.84.—Act. ἐμπαλάξαι· ἐμπλέξαι, Hsch. (Cf. ἐμπελάζω 111.)