ἐμμανής

A. frantic, raving, Hdt. 3.25, S. Ichn. 15, etc.; ἐμμανεῖ σκιρτήματι A. Pr. 675; ἀοίνοις ἐμμανεῖς θυμώμασιν maddened by . ., Id. Eu. 860; θεοῦ πνοαῖσιν ἐ. E. Ba. 1094; ἐ. Ἥρας ὕπο Id. Cyc. 3; ὥσπερ ἐ. ἐπεισπεσών Men. Sam. 200; of elephants in the rutting season, Arist. HA 571b34; κῶμαι LXX Wi. 14.23: Comp. ‐έστερος Luc. Am. 14: Sup. ‐έστατος, ἔρωτες Pl. Lg. 734a, cf. Plu. Arat. 17. Adv. ‐νῶς D.C. 65.16; ἐρᾶν Eun. VS p.455B.: Sup. ‐έστατα, ἐρῶν Men. 336.