ἄκραντος

ον, Adj.
A. unfulfilled, fruitless, idle, ἔπεα, ἐλπίδες, Pi. O. 1.86, P. 3.23; τέχναι A. Ag. 249:— neut.pl. as Adv., in vain, Pi. O. 2.87; ἄκραντα βάζω A. Ch. 882; οὐδ’ ἄκρανθ’ ὡρμήσαμεν E. Ba. 435, cf. 1231; ἄκραντ’ ὀδύρῃ Supp. 770.
2. ineffectual, νύξ A. Ch. 65.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project