ἐμβροντάω
A.
dumbfounder, τίς ἐνεβρόντησέ μοι; Eup. 17 D.; τὸ κακὸν ἐνεβρόντης έ με Ach.Tat. 3.15.
II.
Pass., to be struck by lightning, distd. fr. κεραυνῷ πληγῆναι, X. HG 4.7.7.
2.
metaph., ἐμβεβροντῆσθαι,= ἐμβρόντητον εἶναι, D. 19.231, Men. Georg.Fr. 5.