ἀκουστικός
ή, όν, Adv.
A.
of or for hearing, πάθος Epicur. Ep. 1p.13U.; αἴσθησις ἀ. Plu. 2.37f; δύναμις ἀ. Arr. Epict. 2.23.2; πόρος ἀ. orifice of ear, Gal. 10.455; τὸ ἀ. faculiy of hearing, Arist. de An. 426a7.
2.
ready to hear, c. gen., Id. EN 1103a3, Arr. Epict. 3.1.13. Adv. ‐κῶς Phld. Mus. p.107 K., S.E. M. 7.355.
3.
= ἀκουσματικός, Gell. 1.9.
4.
= sq., Sch.E. Or. 1281.