ἄκοσμος

A. disorderly, φυγή A. Pers. 470; ἄ. καὶ ταραχώδης νυκτομαχία Plu. Mar. 20:—in Hom. once, ἔπεα ἄκοσμά τε πολλά τε ᾔδη Il. 2.213. Adv. ‐μως Hdt. 7.220, A. Pers. 374, etc.

II. κόσμος ἄ. a world that is no world, AP 7.561 (Jul.), but in 9.323 (Antip.) of an inappropriate ornament.