ἀκόλαςτος

A. undisciplined, unbridled, δῆμος Hdt. 3.81; ὄχλος E. Hec. 607; στράτευμα X. An. 2.6.10, cf. Ar. Nu. 1348, Pl. Prt. 341e, etc.

2. esp. incontinent, licentious, S. Fr. 744; opp. σώφρων, Pl. Grg. 507c, Arist. EN 1117b32, al.; περί τι Id. HA 572a12; πρός τι 582a26. Adv. ἀκολάστως, ἔχειν Pl. Grg. 493c: Comp. ‐οτέρως, ἔχεινπρός τι X. Mem. 2.1.1, cf. Aen.Tact. 26.2, dub. in Vett.Val. 153.32, 271.12 (leg. ἀκοπιάστως).

II. unpunished, c. gen., App. Ill. 17.