ἀκερσεκόμης
ου, ὁ
A.
‐κόμα Pi. Pae. 9.45: dat. pl. ‐κόμοισιν Nonn. D. 14.232), (κείρω, κόμη) with unshorn hair, i.e. ever-young (for Greek youths wore long hair till they reached manhood), of Phoebus, Il. 20.39, h.Ap. 134, etc.
2.
long-haired, Nonn. D. 10.29, al.; cf. ἀκειρεκόμης.