ἔθιμος

A. accustomed, usual, ἔθιμόν [ἐστί] μοι D.S. 29.32; τὰν ἔ. τοῖς ἐφήβοις θυσίαν Supp.Epigr. 1.327.3 (Callatis); ὁ ἔ. Ῥωμαίων ὅρκος BGU 581.5 (ii A.D.), etc.; τὸ ἔ. usage, A.D. Synt. 77.27; τὰ ἔ. customs, Ath. 4.151e; κατὰ τὰ ἔ. IG 12(7).237.26 (Amorgos, i B. C.). Adv. -μως A.D. Pron. 78.25.