ἐθελοντής

οῦ, Adj., ὁ
A. ἐ. φίλος X. An. 1.6.9. (dub.); τῶν ἐ. τριηράρχων D. 18.99.
II. = δεικηλιστής, Eust. 884.27.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἐθελοντήρ Dictionary ἐθελοντί →
An open-access project