ἑδραστέον

ἑδράζω

ἑδράζομαι

A. one must place, ib.6.2.2.
II. (ἑδράζομαι) one must sit, Sch.Il. 23.205.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἑδρασμός Dictionary ἑδραστικός →
An open-access project