ἐγχέω

A. ἔγχεον E. Cyc. 568: pf. Pass. ἐγκέχυμαι:—pour in, ἐν δ’ οἶνον ἔχευεν Od. 3.40, 6.77; μέθυ . . ἐγχείῃ δεπάεσσι 9.10; ἔγχεε κέρναις ἔνα καὶ δύο Alc. 41.4; οἶνον ἐς κύλικα Hdt. 4.70; ὄξος τ’ ἄλειφά τ’ ἐγχέας ταὐτῷ κύτει A. Ag. 322; φάρμακα X. Cyr. 1.3.9; κἂν οἶνόν μοι μὴ ’γχῃς σὺ πιεῖν Ar. V. 616; ἐγχεῖν alone, fill the cup, τοῖς νεανίσκοις ἐγχεῖν ἐκέλευε X. An. 4.3.13, cf. Pl. Smp. 214a: c. gen., in honour of, τινός Call. Epigr. 31, AP 5.135, 136 (Mel.): also c. dat., ἔγχει καὶ Κήδωνι Scol. 27; ἐγχεῖν σπονδήν pour in wine for a libation, Ar. Pax 1102, Antipho 1.19:—Med., ὕδωρ δ’ ἐνεχεύατο πουλύ (with no med. sense) Od. 19.387; but in strict sense of Med., pour in wine for oneself, fill one's cup, Ar. V. 617; εἰς τὴν χεῖρα ἐγχέασθαι pour [wine] into one's own hand, X. Cyr. 1.3.9; ποτὸν ἐγχεῖσθαι Id. Smp. 2.26.

2. of dry things, pour in, shoot in, ἐν δέ μοι ἄλφιτα χεῦον . . δοροῖσιν Od. 2.354.

b. ἐ. ἐς τὰς ῥῖνας πτερά thrust in, Ar. Av. 1081.

3. metaph., infuse, instil, in Pass., πᾶσιν ἡμῖν θανάσιμον ‐κέχυται τὸ τῆς γενέσεως φάρμακον Metrod. 53; τὸ δ’ αὖ τῆς ἡδονῆς πολὺ πλέον ἐγκεχυμένον Pl. Phlb. 47a.

II. sts. with acc. of the cup, fill by pouring in, κρατῆρα S. Fr. 563; φιάλην X. Smp. 2.23; ἔγχεον . . Διός γε τήνδε σωτῆρος Alex. 232; ἐγχέασα . . ἀγαθοῦ δαίμονος (sc. κύλικα) Nicostr. 20.

III. ἐγχεῖν ὕδωρ τινί (v. κλεψύδρα) D. 19.213, cf. 43.8:—Pass., ἐγχεῖται τὸ πρῶτον ὕδωρ Aeschin. 3.197.